พระสกุลท่ามะปรางจากสุพรรณบุรี

ในส่วนของจังหวัดสุพรรณบุรีก็พบพระท่ามะปรางอยู่สองกรุ คือของกรุสำปะซิว พระที่พบจะเป็นพระเนื้อดิน ซึ่งมีทั้งชนิดดินหยาบและเนื้อดินละเอียด ส่วนพระท่ามะปรางของกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุนั้นจะพบพระท่ามะปรางเป็นเนื้อชินเงิน ลักษณะคล้ายๆ กันกับพระท่ามะปรางของกรุสำปะซิว

ในสมัยก่อนๆ พระพิมพ์นี้ชาวสุพรรณ เขาเรียกกันว่า พระพิจิตรหลังผ้า ต่อมามีผู้เห็นว่าพุทธลักษณะเหมือนกับพระท่ามะปรางของทางเหนือ จึงเรียกเสียใหม่ว่า พระท่ามะปราง พระท่ามะปรางของสุพรรณบุรีนี้พุทธลักษณะจะแตกต่างจากพระกรุทางแถบเหนือก็คือองค์พระจะมีลักษณะต้อกว่า ทั้งของกรุสำปะซิวและกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ รายละเอียดส่วนอื่นๆ จะมีเหมือนกับของกรุทางเหนือ

พระท่ามะปรางเนื้อชินของกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ สุพรรรบุรีนั้น จะมีเอกลักษณะของแม่พิมพ์อยู่อย่างหนึ่ง คือที่ซอกแขนขวาขององค์พระจะมีตุ่มนูนขึ้นมาทุกองค์ สันนิษฐานว่า น่าจะเกิดจากแม่พิมพ์ชำรุด จึงเกิดเป็นตุ่มนูนเช่นนี้ทุกองค์ ผิวขององค์พระส่วนใหญ่มักจะปรากฏผิวปรอทขาวเกือบทุกองค์ ที่ด้านหลังพระจะเป็นแบบหลังผ้า ซึ่งน่าจะเป็นที่มาของชื่อเดิมที่เรียกว่า พิจิตรหลังผ้า

พุทธคุณของพระท่ามะปรางของกรุสุพรรณบุรีนั้น เด่นทางด้านคงกระพันชาตรีและแคล้วคลาด โดยเฉพาะของกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุนี้ผมว่าน่าสนใจเพราะเป็นพระกรุเดียวกับพระผงสุพรรณ และพระมเหศวร